PRIVACY DISCLAIMER

© 2018 Unplug Jezelf

HERKENNING

Symptomen burnout - Je hebt er vast al 86 keer naar gegoogeld.

Toch zet ik ze hier nog snel op een rijtje:

 

  •     Neerslachtige of sombere stemmingen

  •     Zelden blij kunnen zijn

  •     Desinteresse

  •     Wisselende stemmingen

  •     Schuldgevoelens

  •     Gevoel van hopeloosheid en hulpeloosheid

  •     Slaapstoornissen

  •     Piekeren in de nacht

  •     Weinig energie hebben

  •     Lusteloosheid

  •     Minder zin in seks

  •     Veel of juist weinig huilen

  •     Prikkelbaar zijn

  •     Verminderde eetlust of juist grotere eetlust met duidelijke gewichtsverandering

  •     Aanhoudende lichamelijke onrust of juist traagheid

  •     Besluiteloosheid

  •     Concentratieproblemen

  •     Vergeetachtigheid

  •     Paniek- of angstgevoelens hebben

  •     Lichamelijke klachten zonder aanwijsbare oorzaak

  •     Verwaarlozing van werk, sport, sociale contacten of het huishouden

 

Ik kan je bijna horen: “Ja....Ja...*vloeken*...Ja.” En nog meer vloeken. En huilen.

En nu weet je het, en wat nu? Ziekmelden? Maar m'n baan... Maar als ik nou nog even extra m'n best doe?

Het enige waar jij nu extra je best op moet doen is het erkennen.

Want je kan het wegstoppen, als een skippybal onder water, wat je nog veel meer energie gaat kosten en uiteindelijk

zal die bal, KABOEM, naar boven knallen.

 

Dus, stap 1, herkennen. Het kost enorm veel kracht om het te herkennen en ook te erkennen dat jij nu in een burnout zit, maar ook van je omgeving om het te erkennen bij jou. Dat laatste is een lastige en iets waar ikzelf enorm veel behoefte aan had.

 

Na het herkennen en erkennen van je klachten volgen een aantal stappen waar je even doorheen moet.

Dit is een onderdeel van het herkennen en eigenlijk de eerste stap naar herstel.

Onthou: Jij kan dit. Dit overkomt écht de beste, hardste werkers!

GROWTH IS PAINFUL. CHANGE IS PAINFUL

BUT NOTHING IS AS PAINFUL, AS STAYING

STUCK SOMEWHERE YOU DON'T BELONG

Schrijf voor jezelf al je klachten op.

Dit zal een flinke lijst zijn maar het helpt om voor jezelf in te zien dat je je dus niet aanstelt, dat dit niet iets is wat even over gaat met een weekje zonvakantie. De volgorde is niet belangrijk en het zal enorm confronterend zijn.

Bewaar deze lijst en werk hem regelmatig bij indien nodig. Het is handig voor jezelf maar ook later als je naar de huisarts gaat, de psycholoog en voor je werkgever.

 

De belangrijkste stap is professionele hulp zoeken.

Maak een afspraak met je huisarts en neem die klachtenlijst mee en zeg dat je het gevoel hebt dat je structureel overbelast bent en hulp nodig hebt om te herstellen.

Een goede huisarts neemt je serieus. Zelf had ik een ouderwetse huisarts die alles nog wilt oplossen met paracetamol en dus niet geloofde in een burnout en ben ik op eigen houtje verder gegaan.

Als jij dit ook ervaart raad ik je echt aan om een afspraak te maken bij een andere huisarts.

 

Na de huisarts moet je een afspraak maken met een psycholoog.

Zoek iemand bij jou in de buurt en je wilt iemand hebben met een BIG-registratie.

Denkt je huisarts dat je een eerstelijns of tweedelijns indicatie nodig hebt? Vaak duurt burnout herstel wat langer door de zwaarte van de burnout-klachten. Dan kom je automatisch in een langer traject en is een verwijzing naar de gespecialiseerde geestelijke gezondheidszorg (tweede lijn) het meest voor de hand liggend.

Je krijgt hierbij gelijk de eerste uitdaging: zoek iemand die bij je past.

Hiervoor moet je even dicht bij je gevoel komen wat in deze eerste fase echt nog niet makkelijk is.

En als tweede uitdaging: accepteer dat het een lang traject gaat worden. Jij kan dit!

 

Als je arts aangeeft dat het zeer waarschijnlijk of zeker is dat je een burnout hebt, overleg dan ook of het verstandig is om een periode thuis te blijven en zo ja, hoe lang.

Ik ben zelf in overleg met iemand van mijn HR-afdeling in eerste instantie minder gaan werken. Ik ging van 38 uur naar 3 dagen van 3 uur en toen dit na 3 maanden niet meer ging ben ik 3 maanden volledig thuis gebleven en ben daarna pas weer begonnen met het opbouwen van werk.

 

Je omgeving op de hoogte stellen.

Ik had op dat moment geen vriend dus hield ik vooral m’n ouders op de hoogte van iedere stap. Ik ga hier verder niet dieper op in maar het was dus niet makkelijk. Ook van andere familie, vooral ouderen, was het moeilijk begrip voor de situatie te krijgen.

Misschien vind je het fijn om iedereen dezelfde brief te schrijven, waarin je uitlegt wat er met je aan de hand is, dat je dus de komende tijd wat minder (of niet) op feestjes zal verschijnen en wat je misschien juist wel fijn vindt om te doen.

Want het is dus wel super belangrijk om leuke dingen te gaan doen.

Misschien handig is om DIT filmpje erbij te sturen, waarin professor Erik Scherder in Jip-en-Janneke taal uitlegt wat er nou in je lijf gebeurt met teveel stress.

 

Creëer rust voor jezelf.

Ook hierbij is het weer belangrijk om dichter bij jezelf te komen.

Iemand vertelde mij dat ik uit die zesde versnelling naar de eerste moest gaan.

Maar dus eerst terugschakelen. Ja, doe dat maar even. Ik denk dat dit bij mij zo al 4 maanden heeft gekost.

Ik was vooral bezig om hier zo snel mogelijk weer uit te komen en weer aan het werk te kunnen.

Probeer ruis te vermijden. Ga op rustige tijden naar de supermarkt (de helse plek die mij paniekaanvallen gaf),

plan rust voor en na een afspraak, kies voor rustige films en muziek, liters thee, dekentjes op de bank, kortom:

 

Wees lief voor jezelf!

Tijdens de retreats zal je super veel herkenning voelen bij de andere deelnemers.

Jullie zijn elkaars gelijkgestemden, elkaars lotgenoten...

Doordat het retreat echt is gericht op burnout, is het super fijn dat je echt elkaar hebt in deze setting.

Een burnout is eenzaam. Je voelt je onbegrepen, niemand snapt wat je doormaakt en niemand kan je echt helpen.

Hóe fijn dat je dan tijdens zo'n retreat een groep om je heen hebt van mensen die allemaal herkennen waar je mee worstelt.